Albizia julibrissin, ılıman bölgelerde en yaygın olarak yetiştirilen süs ağaçlarından biridir. Açık taç yapısı zamanla hoş bir gölge sağlar; bu özellik yaz sıcağıyla daha iyi başa çıkmamıza yardımcı olur. Ayrıca, oldukça yüksek bir boya ulaşabilmesine rağmen gövdesi çok kalınlaşmaz, bu da onu küçük ve orta büyüklükteki bahçeler için ideal kılar.
Bakımı karmaşık değildir ; aslında genellikle haşere veya hastalıklarla ilgili sorun yaşamaz ve kısa süreli kuraklık dönemlerine dayanabilir.
Kökeni ve özellikleri nelerdir? Albizia Julibrissin?
Flickr/David Illig'den alınan görüntü
Albizia julibrissin , ipek ağacı, ipek çiçekli akasya (Akasya cinsi ağaçlardan farklıdır, bu nedenle karıştırılmamalıdır) veya Fars ipek ağacı olarak bilinen, Güneydoğu ve Doğu Asya'ya, özellikle doğu İran'dan Çin ve Kore'ye kadar uzanan bir bölgeye özgü bir türdür . Antonio Durazzini tarafından tanımlanmış ve 1772'de "Magazzino toscano"da yayınlanmıştır.
Bu, en fazla 15 metre yüksekliğe ulaşan yaprak döken bir ağaçtır . İnce dallardan oluşan geniş bir taç geliştirir; bu dallardan 20 ila 45 cm uzunluğunda ve 12 ila 25 cm genişliğinde, 6 ila 12 çift yaprakçığa bölünmüş, yeşil veya Albizia julibrissin 'Summer chocolate' çeşidinde koyu kahverengi olan çift yaprakçıklı yapraklar çıkar . Gövdesi aşağı yukarı düzdür ve koyu gri kabuğu yaşlandıkça yeşilimsi bir renge dönüşür.
İlkbaharda çiçek açar . Çiçekler uç kısımlarda salkım şeklinde gruplanmış olup pembe renktedir. Meyvesi yaklaşık 15 cm uzunluğunda ve 3 cm genişliğinde, oval, sert, koyu kahverengi tohumlar içeren bir baklagildir ve bu tohumlar yaz ortası/sonuna doğru olgunlaşır.
Ne kullanımları var?

Albizia julibrissin, çok dekoratif ve bakımı kolay bir bitkidir; bu nedenle en yaygın kullanım alanı süs bitkisi olmasıdır. Ancak tıbbi amaçlarla da kullanıldığını bilmek ilginçtir : Gövdesinin kabuğu parazit önleyici özelliklere sahiptir ve yaraları iyileştirmek için de kullanılabilir.
Sığırlarınız varsa, onlara yenilebilir oldukları için tohumları verebilirsiniz. Ve son olarak, çiçekler arıları çekecek nektar bakımından zengindir.
Konstantinopolis akasyasının bakımı nedir?
Görsel Wikimedia/David J. Stang'den alınmıştır.
Bakımları çok karmaşık değil. Sağlıklı ve güçlü büyümeleri için bol güneş ışığına, haftada 2-3 kez sulamaya (sonbahar ve kış aylarında daha az) ve ilkbahar ve yaz aylarında düzenli gübrelemeye ihtiyaç duyarlar . Herhangi bir gübre kullanabilirsiniz, ancak özellikle faydalarından yararlanmak istiyorsanız organik gübreler (guano, kompost, deniz yosunu vb.) şiddetle tavsiye edilir.
Toprak konusunda çok seçici değil . Size şunu söyleyebilirim ki, alkali toprağa, drenajı çok iyi olmayan ve besin açısından biraz fakir toprağa dikilmiş örnekler gördüm ve gayet iyi durumdaydılar. Yani endişelenmenize gerek yok 😉. Her durumda, evrensel saksı toprağıyla bir saksıda ve hatta akadama içinde bonsai olarak bile yetiştirebilirsiniz, ancak bu koşullar altında çiçek açmaması veya çok az çiçek açması nadir değildir.
Budamaya gerek duymaz , ancak saksıda yetiştiriyorsanız, büyümesini kontrol altında tutmak için kış sonlarında zaman zaman budama yapmanız önerilir.
Zararlıları ve hastalıkları ile ilgili olarak, dikkat çekici olanları olmadığını bilmelisiniz. Belki biraz kırmız, ama ciddi bir şey değil. Oldukça etkili bir doğal insektisit olan diyatomlu toprak ile tedavi edebilirsiniz, ancak bu şart değildir.
Wikimedia/Philmarin kaynaklı görüntü
Yeni bitkiler elde etmek için tohumlar ilkbahar veya sonbaharda ekilir ve önce termal şok olarak bilinen bir ön çimlenme işlemine tabi tutulurlar. Bu işlem, tohumların bir saniye boyunca kaynar su dolu bir bardağa konulmasını ve hemen ardından 24 saat boyunca oda sıcaklığındaki başka bir bardak suya konulmasını içerir. Bu sürenin ardından, tohumlar saksılara veya herhangi bir başka tohum tepsisine açık havada, kısmi gölgede ekilir, böylece en fazla iki veya üç hafta içinde çimlenirler.
Ayrıca, -18ºC'ye kadar olan donlara dayanabilir , ancak diğer yandan sıcaklığın asla 0 derecenin altına düşmediği iklimlerde yaşayamaz.
Indeks